Stress klik

Eergister had ik een zeer stressvolle ervaring op mijn werk. Gisterochtend had ik deze stress nog bij mij toen ik de stal in ging. Niet fijn, maar ik kon er even niets anders mee. Het was nog erg vers en het was een behoorlijk heftige ervaring. Het was mijn beurt om de stallen te doen en de paarden stonden nog binnen hun hooi te verorberen. Ik besloot deze (ene) keer de paarden in de stal te laten, terwijl ik de mest eruit haal. Mijn paard had daar weinig moeite mee. Ze is het wel gewend dat ik rond haar heen bezig ben. Haar buurpaard, een merrie van een andere eigenaresse, ken ik wat dat betreft veel minder en zij mij ook niet op die manier. Ik vertrouw haar wel. Ze is redelijk dominant in de wei, maar ze weet heel goed hoe de verhoudingen zijn. Ze luistert goed en respecteert mij ook erg goed. Ze weet dat als ik voor mijn paard kom, ik daarvoor kom en geen andere paarden al te dicht in de buurt wil. Ik bepaal in feite de afstand tussen ons. Dat gaat heel goed.

Toen ik in haar stal kwam, taste ze af wat ik wilde. Ze ging aan de kant waar ik bezig was en liet me bij de kruiwagen om een riek vol mest in te doen. Ik merkte aan haar dat ze toch onzeker was en ze liever op grotere afstand zou willen staan dan de kleine ruimte in de stal toeliet. In de wei is dat geen probleem, maar hier kan dat niet. Daarmee kwam ze veel meer in aanraking met mijn energie, vol met werkstress. Ik weet dat mijn energie van grote invloed is op paarden. Dus ik vertel haar dat ik werkstress heb. Ze briest diep. Het is een herkenning en zo kan ze het meer plaatsen. Ze briest nog een keer diep. Ik vertel haar dat ze er niets mee hoeft. Ze laat mijn energie steeds meer los. Ik laat mijn stress ook meer los, want in haar contact hoef ik daar ook niets mee. Ze laat nog meer stress los. De stal is klaar en ik ga er weer uit. Ze briest nog een keer en gaat gewoon verder met haar hooi.

Het derde paard reageert helemaal niet op die manier op mijn stress. Mijn eigen paard ook niet. Ook als is gevoel zeer duidelijk en wordt het wel degelijk door alle paarden opgemerkt. Waarom zij wel? De merrie heeft voor deze plek zelf veel stress meegemaakt. Waarschijnlijk had ze een maagzweer gehad. In het begin had ze geregeld lichte koliekverschijnselen. Ze heeft medicijnen gehad, waarna het beter ging. De laatste maanden is er geen aanval meer geweest. Ze was in het begin ook erg apathisch voor een vierjarig paard. Liet zich alles welgevallen. We weten niet wat ze heeft meegemaakt, maar stressvol was het in ieder geval.
Als ik dan met mijn stress binnen kom en ze kan zich daar niet van verwijderen, raakt dat haar oude stresstrauma. Ze staat nu ruim een half jaar bij ons, maar haar ervaringen heeft ze nog lang niet allemaal kunnen verwerken. De meeste mensen die met paarden werken, weten dat je je niet gestrest moet gedragen in hun aanwezigheid. Soms valt het niet te vermijden, als je zelf moeite hebt je stressniveau te hanteren. Door het echter eerlijk aan het paard te vertellen, kan het paard onderscheidt maken. De stress is niet weg, maar het paard kan begrijpen dat je op dat moment zo bent. Het paard hoeft er minder mee. In dit geval kan het zelfs een klein beetje helend zijn, omdat de merrie zich realiseert dat mensen soms veel stress bij zich hebben en het niets met haar te maken heeft. Het heeft nog altijd wel invloed en verdient de voorkeur om te zorgen dat je zo min mogelijk stress bij je hebt, maar je kunt ook dealen met de situatie door eerlijk naar het paard te zijn over je eigen gevoelens. Dat werkt niet alleen voor stress, maar ook voor allerlei andere gevoelens. Het is voor een paard heel verschillend of je jouw gevoel op hem/haar richt of dat je een bepaald gevoel gewoon hebt.

Eerder ben ik een keer heel boos geworden op iemand die van de zijlijn van alles naar mij riep. Ik dacht dat ik het niet kon maken om boos te zijn, terwijl ik op mijn paard zat. Ik ben toen afgestapt en ben behoorlijk uitgevallen naar die persoon. Mijn merrie stond er met haar hoofd naar beneden in alle rust bij. Dit kon ze heel goed handelen. Toen ik een keer boos op haar was, omdat ze over me heen wil lopen, wist ze dat heel goed. Dan komt die boosheid heel erg binnen en zoekt ze een weg om daarmee om te gaan. Toen we ons communicatieprobleem hadden opgelost, kwam ze naar me toe en was het klaar. Dan hebben we allebei weer de rust gevonden.

Oftewel, elke ervaring in gevoel met de paarden kan zijn eigen betekenis hebben. Het gaat er mij om, dat ik steeds meer nuance hierin opbouw. Het gaat mij niet om standaarden hoe je met paarden dient om te gaan, maar om direct met de realiteit van dat moment om te gaan. Vaak zijn er omstandigheden die niet ideaal zijn of lijken, maar als je het als een leerervaring kunt beschouwen, kun je er altijd iets van maken.

Start blogboek

Vandaag, 8 januari 2010, begin ik aan mijn eerste blog pagina. Sinds een aantal jaren houd ik bijzondere ervaringen in communicatie met paarden bij. Het wordt tijd om deze ervaringen te delen met anderen. Het zullen hele persoonlijke ervaringen zijn en dat maakt het begin even spannend. Ik wens jou als lezer veel plezier en ik ben benieuwd of je herkenningspunten erin vindt.
Voor een eerste indruk kun je mijn website raadplegen: www.equusvalent.nl.

Hartelijke groet,

Saskia